LADY DI

Diana Spencer, księżna Walii, Lady Di, Królowa Ludzkich Serc, nazywana różnie, ale przecież zawsze chodziło o tą samą osobę. Jej życie, chociaż krótkie stało się już legendą. Jej ślub i śmierć przyciągnęły tłumy. Była niemal świętą, albo tylko celebrytką. Za chwilę na ekranach kin film o jej ostatnich latach i wielkiej miłości („Diana”, reż. Oliver Hirschbiegel, zagra ją Naomi Watts). O uciążliwych paparazzi goniących za każdą sensacją i o miłości do pakistańskiego kardiochirurga. Magazyny modowe i prasa komentowały jej kreacje. Od początku do końca to historia jak z bajki, jak brzydkie kaczątko zmienia się w łabędzia. W 1981 roku ślub stulecia – małżeństwo z księciem Karolem. Przepiękna suknia (autorstwa Elizabeth Emanuel) z imponującym trenem i długim welonem, miała wiele swoich replik, ale Dianie nie przyniosła szczęścia. Nie akceptowała wybranki syna królowa Elżbieta II. Ale Diana zdobyła serca Brytyjczyków i ludzi na całym świecie. Pokochali ją za ocieplony wizerunek księżniczki, doceniali jej styl i cenili działalność charytatywną. Po rozstaniu z księciem Karolem wreszcie nie musiała ubierać się zgodnie z etykietą dworską, mogła wybierać pośród kreacji projektantów. Elton John poznał ją z Giannim Versace, trudno mówić o przyjaźni, ale Diana lubiła sukienki Włocha. I wyglądała w nich zmysłowo. Ubierała się bardziej świadomie, doceniła swoją kobiecość i umiała ją wykorzystać, wybierała kreacje, które podkreślają jej atuty, zgrabne, długie jak u modelki nogi, biust. Była wysoką, zgrabną blondynką. Krótka fryzura odmłodziła ją, a wysokie szpilki dopełniały ten look. Nie musiała już zważać na etykietę, mogła pokazać ciało, nosić głębokie dekolty. Uchodziła za ikonę stylu lat 90.

Niedawno miała miejsce licytacja jej kreacji (projekty Catherine Walker, Bruce’a Oldfielda, Zandry Rhodes, Victora Eldsteina), w których była na najważniejszych przyjęciach świata. Wszystkie zostały sprzedane za 1,2mln$, a najdroższa za 360tys. „Śledzimy jej życie patrząc na jej stroje” tak mówiła kuratorka wystawy w Kensington Palace w Londynie – wystawy zatytułowanej „Diana: Glimpses of a Modern Princess”. Jej styl przeszedł do historii mody, wniosła powiew świeżości do tradycji angielskiej arystokracji. Jak widać może stanowić inspirację nawet we współczesnych czasach. Kate Middleton naśladuje Dianę, albo świadomie chce być z nią kojarzona.

Czy rzeczywiście pakistański lekarz Hasnat Khan był miłością jej życia? Czy tylko był to kolejny romans? Po rozstaniu z Karolem miała wielu kochanków, m.in. historyk sztuki Oliver Hoare, trener Willem Carling, chiński milioner David Tang. Wpadła w tą miłość, zaczęła interesować się anatomią, w szafie pojawiły się szaty noszone przez Pakistanki. Hasnat Khan to ideał – przystojny, ciepły i opiekuńczy mężczyzna. Miłość podziałała na nią jak najlepsze kosmetyki. Wyglądała rewelacyjnie. Diana chciała być kochana i podziwiana. Zajęła się ponownie pracą charytatywną przyjmując trudne misje.

A Diana to przecież historia dziewczyny z sąsiedztwa, która marzyła o księciu z bajki, życiu na dworze, balach, podróżach. Nowa miłość to po raz kolejny ucieczka w świat ułudy. W 1997 odwiedziła z misją Pakistan, wpadła z niezapowiedzianą wizytą do przyszłych teściów mając na sobie tradycyjny pakistański strój. Prasa zawsze interesowała się Dianą, paparazzi śledzili każdy jej krok. Doktor nie zaakceptował takiego życia, rozstał się z nią. A ona? Przyjęła zaproszenie znanego playboya Dodiego Al.-Fayeda na rejs po Morzu Śródziemnym chcąc ukarać swojego ukochanego. Historia ta nie zakończyła się happy endem. Paryż, 31 sierpnia 1997, uciekając przed paparazzi Diana i Dodi zginęli w wypadku samochodowym. Mimo 16 lat od jej śmierci nadal żyje w świadomości tysięcy ludzi jako królowa ludzkich serc, zniszczona przez bezduszną monarchię. My doceniamy jej styl.

 

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

*

Możesz użyć następujących tagów oraz atrybutów HTML-a: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>